e-Zakopane.info - O Zakopanem wiemy wszystko!

 
   O Zakopanem: Historia pogotowie, GOPR Położenie pogotowie, GOPR  Widoki z Kamer pogotowie, GOPR Tatrzański Park Narodowy pogotowie, GOPR Urząd Miasta pogotowie, GOPR Przetargi pogotowie, GOPR
     Noclegi:  Wynajem Pokoi pogotowie, GOPR Pensjonaty pogotowie, GOPR  Hotele pogotowie, GOPR Ośrodki Wypoczynkowe pogotowie, GOPR Schroniska Młodzieżowe pogotowie, GOPR Schroniska Górskie pogotowie, GOPR Campingi pogotowie, GOPR
     Narty: Wyciągi narciarskie pogotowie, GOPR Szkoły narciarskie pogotowie, GOPR Wypożyczalnie Sprzętu pogotowie, GOPR Sprzęt narciarski pogotowie, GOPR Przewodnik: Apteki pogotowie, GOPR Banki pogotowie, GOPR Bankomaty pogotowie, GOPR
     Biura Turystyczne pogotowie, GOPR Galerie pogotowie, GOPR Muzea pogotowie, GOPR Kościoły pogotowie, GOPR Opieka Medyczna pogotowie, GOPR Policja pogotowie, GOPR Rozrywka i Gastronomia pogotowie, GOPR Stacje Paliw pogotowie, GOPR Ważne Telefony pogotowie, GOPR

     Okolice: Białka Tatrzańska pogotowie, GOPR Biały Dunajec pogotowie, GOPR  Bukowina Tatrzańska pogotowie, GOPR Kościelisko pogotowie, GOPR Poronin pogotowie, GOPR Bezpieczeństwo: Zimowe Zagrożenia pogotowie, GOPR Wskazówki pogotowie, GOPR
     Warto zabrać pogotowie, GOPR Pierwsza pomoc pogotowie, GOPR Wzywanie pomocy pogotowie, GOPR TOPR pogotowie, GOPR GOPR pogotowie, GOPR
Galeria Zdjęć: Wystawa 1 pogotowie, GOPR Wystawa 2 pogotowie, GOPR Wystawa 3 pogotowie, GOPR Wystawa 4 pogotowie, GOPR
    
Meteorologia:  Wstęp pogotowie, GOPR Pogoda pogotowie, GOPR Groźby natury pogotowie, GOPR Biometeorologia pogotowie, GOPR Serwisy pogodowe pogotowie, GOPR
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  


::..                                                         GOPR


Zarząd Główny GOPR
34-500 Zakopane
ul. Piłsudskiego 65
tel. (018) 20 61 550, 20 14 152
e-mail: zarzad@gopr.pl
www: www.gopr.pl


Historia służby ratowniczej

     W drugiej połowie XIX wieku na ziemiach polskich w Galicji powstały pierwsze organizacje turystyczne i przewodnickie. W 1873 roku powołano Towarzystwo Tatrzańskie (od 1919 r. Polskie Towarzystwo Tatrzańskie), którego celem poza zrzeszaniem turystów była budowa schronów, schronisk i hoteli górskich oraz znakowanie ścieżek. W 1875 roku Towarzystwo Tatrzanskie zorganizowało w Zakopanem pierwszą grupę przewodników, którym przyznano odznaki i uprawnienia. Od tych czasów rozpoczyna się aktywne zdobywanie szczytów Tatr, początkowo wyłącznie z przewodnikami wywodzącymi się z miejscowych pasterzy i kłusowników.

GOPR Historia

    W innych poza Tatrami górach rozwija się turystyka, a od około 1907 roku również turystyka zimowa na nartach.

    Od 1907 roku podejmowano próby zorganizowania w Tatrach pogotowia górskiego. Jednak dopiero śmiertelny wypadek znanego młodego kompozytora Mieczysława Karłowicza, który zginął podczas wycieczki narciarskiej w lawinie 7 lutego 1909 roku na stokach Małego Kościelca w Tatrach - przełamał opór austriackich władz. 29 października 1909 roku wyraziły one zgode na działania stowarzyszenia Tatrzanskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR). Głównym organizatorem i pierwszym naczelnikiem Straży Ratunkowej został Mariusz Zaruski (1867 - 1941) - malarz, poeta, dawny zesłaniec carski na Syberie, wybitny taternik i narciarz, późniejszy generał WP, twórca polskiego żeglarstwa. Prezesem zarządu TOPR został zakopianski lekarz dr Kazimierz Dłuski.

    Początkowo Pogotowie liczyło 11 ratowników i czesto korzystało z pomocy ochotników - turystów i narciarzy. Z czasem jego szeregi powiekszyły się. W Pogotowiu od początku istnienia, wstepujący ratownicy składali na ręcę naczelnika uroczyste ślubowanie, które bez zmian tekstu składają młodzi ratownicy-kandydaci do dzisiejszego dnia. Symbolem TOPR obranym przez Mariusza Zaruskiego był niebieski równoramienny krzyż na białym polu.

    Tatrzanskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe było pierwszym ratowniczym stowarzyszeniem spoza krajów alpejskich, działającym na podstawie odrębnie zarejestrowanego statutu.

    Od I Wojny Światowej, Pogotowiem kierował Józef Oppenheim (1887 - 1946), który początkowo zastepował Mariusza Zaruskiego, a później od 1930 r. przejął wszystkie obowiązki kierownika, natomiast Zaruski do II Wojny Światowej został Honorowym Naczelnikiem i tylko on przyjmował ślubowania od nowo wstępujących ratowników.

    W 1927 roku TOPR, z uwagi na problemy ekonomiczne, zostało przyłączone do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) na prawach oddzielnej komisji Zarządu Głównego, a od 1935 roku TOPR wchodził jedynie w strukturę zakopiańskiego oddziału PTT. W okresie międzywojennym w niższych od Tatr górach w Polsce organizowano oddziały ratunkowe, jako Sekcje Ratunkowe Oddziałów PTT oraz jako Zimowe Górskie Pogotowia Ratunkowe Towarzystwa Krzewienia Narciarstwa a szkolenia przeprowadzali ratownicy TOPR, ale nie zarejestrowano tej działalności formalnie. W czasie II Wojny Światowej TOPR nie działało początkowo wcale. Od kwietnia 1940 roku na polecenie okupujących władz niemieckich wznowił działalność pod nazwą "Tatra Bergwacht". Pogotowie zajmowało się ratowaniem turystów, narciarzy i taterników. Kilku jego członków współdziałało z antyfaszystowskim ruchem oporu. Kierownikiem TOPR w czasie wojny, a także zaraz po jej zakończeniu był Zbigniew Korosadowicz (1907 - 1983), wybitny przedwojenny alpinista.

Po 1945 roku

    Po zakończeniu II Wojny Światowej zmieniły się granice Polski, co spowodowało utratę wielu górskich terenów w Karpatach Wschodnich. Do Polski przyłączone zostały Sudety, które wymagały zagospodarowania, a także nowej kadry przewodnickiej i ratowniczej.

    Wojna i pierwsze miesiące po niej spowodowały duże straty w sprzęcie i w ludziach. Te ostatnie uzupełniono szybciej, ze sprzętem i funduszami było trudniej. Pomimo tych trudności TOPR działał i rozwijał się.

    Na początku lat 50-tych z inicjatywy Zarządu TOPR w Zakopanem oraz władz Polskiego Towarzystwa Turystyczno - Krajoznawczego (PTTK) rozpoczęto organizowanie pogotowia górskiego w Sudetach i Beskidach. Z końcem 1952 roku, na zakończenie kursów ratownictwa górskiego prowadzownych przez ratowników TOPR odbyły się zebrania założycielskie i powstały Sekcje Terenowe GOPR przyjmując nazwy: Beskidzkie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe PTTK z siedzibą w Bielsku-Białej, Krynickie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe PTTK z siedzibą w Krynicy oraz Sudeckie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe z siedzibą w Jeleniej Górze.

    Pierwszymi Kierownikami (Naczelnikami) nowych Sekcji GOPR-PTTK byli: Bohdan Niemkiewicz a od 1.III.1953 , Marian Tadeusz Bielecki w BOPR, Tadeusz Mucha - Zborowski w SOPR, Jan Rybarski w KOPR. Delegaci tych Sekcji Terenowych GOPR oraz delegaci TOPR na Walnym Zebraniu delegatów GOPR w dniu 21.XII.1952 w Zakopanem wybrali pierwszy Zarząd GOPR-PTTK.

    Później (wg nowego regulaminu GOPR z 17 IV 1956) TOPR, BOPR, KOPR i SOPR zostały przemianowane na grupy regionalne GOPR: Grupa Tatrzańska, Beskidzka, Krynicka i Sudecka.

    W następnych latach powstawały dalsze grupy GOPR: w 1954 Grupa Rabczańska przemianowana w 1970 r. na Grupę Podhalanską (Naczelnik Zbigniew Jurczakiewicz), w 1961 Grupa Bieszczadzka (Naczelnik Karol Dziuban), a w 1976 Grupę Sudecką podzielono na dwie: Grupę Karkonoską(Naczelnik Ryszard Jaśko) i Grupę Wałbrzysko - Kłodzką (Naczelnik Stanisław Ządek).

    W tym okresie trwały usilne starania GOPR PTTK o włączenie się do międzynarodowej współpracy, w wyniku czego delegaci GOPR w 1957 r. uczestniczą jako obserwatorzy w Zgromadzeniu IKAR-CISA w Baden-Zürich w Szwajcarii, a później w roku 1968 GOPR został przyjęty na członka zwyczajnego Miedzynarodowej Komisji Ratownictwa Alpejskiego (IKAR - CISA).

    Dzięki staraniom działaczy GOPR między innymi Jerzego Ustupskiego, Adama Jurczakiewicza, Mariana T. Bieleckiego, Adama Lewickiego 21.12.1977 roku doprowadzono do wyłączenia GOPR ze struktur PTTK i zarejestrowania samodzielnego stowarzyszenia pod nazwą Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe.

    W 1990-91 roku członkowie Grupy Tatrzańskiej GOPR doprowadzili do jej odłączenia i zarejestrowania jako samodzielnej organizacji przyjmując historyczną nazwę Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe z siędzibą w Zakopanem.

    Odbywający się w Zakopanem w dniach 21-22 listopada 1998 r. VI Zjazd Delegatów GOPR postanowił o powołaniu kolejnej Grupy - Jurajskiej - Naczelnik Piotr Van der Coghen (przyjmując w strukturę organizacyjną dotychczasowe Jurajskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe).

    Prezesami Zarządu Głównego (Rady Nadzorczej) GOPR byli: Stefan Zwoliński (1952 - 1956), Jerzy Ustupski (1956 - 1974), Jerzy Hajdukiewicz (1974 - 1975), Adam Jurczakiewicz (1976 - 1978), Jan Chyliński (1978 - 1979), Tadeusz Rudolf (1979 - 1982), Marian Riemen (1982 - 1984), Józef Różnański (1984 - 1986), Tadeusz Zachariasiewicz (1986 - 1987), Józef Szewczyk (1987 - 1994) i Władysław Mirota (1994 - nadal).

    Naczelnikami GOPR byli kolejno: Tadeusz Pawłowski (1952 - 1961), Jan Komornicki (1973 - 1988), współtwórca rozwoju służby ratownictwa górskiego i wysokiej pozycji GOPR w kraju i za granicą, Wojciech Krok (1988 - 1990), Andrzej Miodoński (1990 - 1992), Wojciech Bartkowski (1992 - 1994).

    Jan Komornicki od 1994 pełnił te funkcje społecznie (bedąc posłem na Sejm RP) aż do dnia 15 kwietnia 1997 kiedy to został powołany do pełnienia funkcji Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnika RP w Republice Słowacji. Od dnia 15.04.1997 pełnienie obowiązków Naczelnika GOPR Zarząd Główny powierzył Jackowi Dębickiemu a w dniu 9.12.1997 powołał Go na stanowisko Naczelnika GOPR.

 

GOPR DZISIAJ

 

Informacja dotycząca GOPR

     Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe jest stowarzyszeniem kultury fizycznej o zasięgu ogólnokrajowym zarejestrowanym w Sądzie Rejonowym w Krakowie XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem rejestru KRS 0000156881.
Terenem działania jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej ze szczegółowym uwzględnieniem regionów górskich i poza granicami kraju. GOPR działa na podstawie Ustawy o Kulturze Fizycznej z dnia 18 stycznia 1996 r. oraz Rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określania warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne i szczegółowego zakresu obowiązków i uprawnień specjalistycznych organizacji ratowniczych oraz wysokości świadczeń przysługujących ratownikom górskim i wodnym.
    GOPR swoje zadania statutowe - niesienie pomocy w górach ludziom, których zdrowie lub życie jest zagrożone , zapobieganie wypadkom w górach oraz ochrona środowiska górskiego - realizuje poprzez 7 Grup Reginalnych, tj:
    . Grupa Beskidzka
    . Grupa Bieszczadzka
    . Grupa Jurajska
    . Grupa Karkonoska
    . Grupa Krynicka
    . Grpua Podhalańska
    . Grupa Wałbrzysko-Kłodzka

GOPR

    Obszar, jaki zabezpiecza GOPR to pasma gór polskich od Karkonoszy poprzez Jure Krakowsko-Częstochowską do Bieszczad, o łącznej powierzchni 20.410 km2. To 7.200 km szlaków turystycznych i 425 urządzeń narciarskich. GOPR zatrudnia 61 ratowników etatowych, a wspomaga ich 1.078 ratowników ochotników i 298 kandydatów na ratowników.

Obiekty będące własnością GOPR:
    . 7 Stacji Centralnych, w których pełnione są całodobowe dyżury ratownicze (Szczyrk, Sanok, Podlesie, Jelenia Góra, Krynica Zdrój, Rabka Zdrój, Wałbrzych),
    . 20 Stacji Ratunkowych, w których pełnione są całodobowe dyżury, w tym:
13 całorocznych, 7 sezonowych
Stacje i punkty ratownicze dzierżawione - 72

Środki transportu:
    . samochody terenowe - 31
    . samochody osobowe - 10
    . pojazdy czterokołowe TRX - 25
    . skutery śnieżne - 35
GOPR dysponuje rozwiniętą siecią radio-łączności opartą na sprzęcie Motorola, lecz zakres jej używanej częstotliwości - pasmo 80MHz - nie pozwala na bezpośrednią wpsółpracę z innymi służbami ratowniczymi.

    Roczny bilans działalności ratowniczej, to: 1825 interwencji, 1996 akcji ratunkowych, 141 wypraw ratunkowych, w tym z użyciem śmigłowca 31, liczba osób ratowanych 2.631 i niestety 25 wypadków śmiertelnych.
    Prezes Zarządu Głównego GOPR - Władysław Mirota, Naczelnik GOPR - Jacek Dębicki.

Więcej informacji z`ajdziesp na str`nach GOPR: www.gopr.pl

 

Informacje zaczerpniete ze strony GOPR


Strona Główna  | O Firmie | Ogłoszenia | Reklama | Praca | Kontakt | e-mail
sprzęt rehabilitacyjny . sprzęt medyczny . sprzęt laboratoryjny . wózek inwalidzki . wózki inwalidzkie . wózki inwalidzkie elektryczne . krioterapia . Zakopane . Mazury . Kaszuby . bezdech senny . cpap . sprzęt rehabilitacyjny . wagosuszarka . masażer . destylator . mata do ćwiczeń . aparat do krioterapii . sprzęt laboratoryjny . sprzęt rehabilitacyjny . sprzet laboratoryjny . elektrokardiograf . meble medyczne . wagi laboratoryjne . waga lekarska . meble metalowe . szafy metalowe . szafy ubraniowe . szafy aktowe . szafa kartotekowa . sejf . komory klimatyczne . konduktometr . mętnościomierz . ph metr . jonometr . grubościomierz . higrometr . komory klimatyczne . komora badań cieplnych . suszarka laboratoryjna . zamrażarki laboratoryjne
Copyright C 2003

statystyki www stat.pl